پدر و مادرا بچه دار میشن تا ارزوهایی که خودشون نتونستن (یا نخواستن هزینه رسیدن بهش رو پرداخت کنن) رو اونا براشون انجام بدن پس از همان کودکی سعی میکنن ارزوهای خودشان رو از همان کودکی به بچه هاشون دیکته کنن که اگر اینجوری باشی سعادت رو کسب کردی و از طرفی دیگر وقتی مسیری که فرزندشان در جوانی انتخاب مینماید با انچه انها میخواهند متفاوت است شروع به مقایسه میکنن با دیگران و ببین فلانی چکار کرده و تو وضعت چطوره و این میان جوانی هنوز نمیداند ارزو و خواست واقعی خود چیست و زمانی که پی میبرد واقعا چه میخاهد دیگه نه توانی مانده و نه انرژِی و اینگونه است که همه با حسرت زندگی میکنیم

والا از اون موقعی که ما یادمان می آید همیشه پایه ثابت موضوع انشا تو ابتدایی و راهنمایی این بود که تابستان و عید خود را چگونه گذرانده اید و باید جلو یه عده ای میخوندیم از همون اول جوری بار اومدیم که واسه حریم شخصی افراد مرزی قائل نبودیم و این جوری شد که سیستم آموزشی تعداد زیادی ادم فضول تحویل جامعه داده

حقیقتِ تلخ اینه که آدمهای زیادی هستند که عاشقن ولی باهم نیستند و آدمهای زیادی هستند که باهم هستن ولی عاشق نیستن ...